Związek Zawodowy Maszynistów Kolejowych w Polsce powstał w 1919 roku , jego statut zatwierdzono 08 października 1919 roku , a pierwszy założycielski zjazd odbył się w dniach 08-09 stycznia 1920 roku w Krakowie, gdzie delegaci Związku Zawodowego Maszynistów dokonali wyboru najwyższych władz związku. Pierwszym Prezydentem ZZM został Bronisław Daniszewski.
Związek Zawodowy Maszynistów Kolejowych w Polsce powstał w 1919 roku , jego statut zatwierdzono 08 października 1919 roku , a pierwszy założycielski zjazd odbył się w dniach 08-09 stycznia 1920 roku w Krakowie, gdzie delegaci Związku Zawodowego Maszynistów dokonali wyboru najwyższych władz związku. Pierwszym Prezydentem ZZM został Bronisław Daniszewski.
Aby móc głębiej poznać genzę założenia Związku Zawodowego Maszynistów Kolejowych w Polsce trzeba wrócić do historii polskiej kolei- do czasów zaborów. Na terenach państwa polskiego wtedy funkcjonowała już kolej, najpierw ta przemysłowa, później- już w latach trzydziestych XIX wieku powstały koncepcje budowy kolei żelaznych.
W podzielonym między trzech zaborców kraju urzeczywistnienie ich budowy nie było łatwe. Najbardziej sprzyjające warunki do ich realizacji istniały w zaborze pruskim. Właśnie tu uruchomiono 22 maja 1842 roku pierwszą ( na obszarze dzisiejszej Polski ) linię kolei z Wrocławia do Oławy o długości 27 km. W wielu źródłach podaje się , że wybudowany i oddany do użytku 14 czerwca 1845 roku przez Towarzystwo Drogi Żelaznej Warszawsko-Wiedeńskiej odcinek o dł 30 km z Warszawy do Grodziska Mazowieckiego utożsamiany jest z początkiem kolei w Polsce. Warto dodać , że ogółem na ziemiach polskich do 1850 roku wybudowano około 1305 km linii kolejowych o szerokości toru 1435 mm - z tego na terenie zaboru pruskiego 910 km, na terenie zaboru rosyjskiego 328 km, na terenie zaboru austriackiego 67 km. Tak samo jak z budową linii kolejowych tak i z zakładaniem kolejarskich związków zawodowych pod zaborami trzech mocarstw okupujących Polskę było różnie. Przed odzyskaniem przez Polskę niepodległości i wolności w okresie 123 lat carskiego, pruskiego i austriackiego zniewolenia nie było warunków do powstawania odrębnych polskich organizacji kolejarskich. W zaborze pruskim działalność niemieckich związków zawodowych ograniczała się tylko do samopomocy.
W zaborze rosyjskim w maju 1905 roku kolejarze , zwłaszcza urzędnicy dwóch linii kolejowych (wiedeńskiej oraz nadwiślańskiej) włączyli się do Wszechrosyjskiego Związku Pracowników Kolejowych a jednocześnie utworzyli własny Związek Pracowników Kolejowych Królestwa Polskiego. Do czołowych działaczy tego związku liczącego około 3-4 tys. członków należeli pracownicy kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, sympatycy lewicy w PPS- inż Stanisław Kruszewski i Henryk Ostachiewicz. W końcu listopada 1905 roku powstał Socjaldemokratyczny Związek Pracowników Kolejowych w Królestwie Polskim.
Zorganizowany był w czterech oddziałach (w Pruszkowie, Skierniewicach, Koluszkach i Sosnowcu) liczył ponad 700 członków. Kierował akcją obstrukcyjną (strajk włoski) na kolei lutym i marcu 1906 roku. W późniejszym czasie był mało aktywny ze względu na represje policji carskiej, która ścigała członków tego związku. Mimo tego przeprowadził trzy strajki oraz załatwił polubowne 30 zatargów.
Ustawa z 17 marca 1906 roku nie zezwalała na zakładanie legalnych związków zawodowych kolejarzy, zaś te nielegalne organizacje związkowe władze carskie szczególnie prześladowały, toteż sytuacja związku kolejarzy stawała się coraz trudniejsza i ruch związkowy wśród kolejarzy ni przybrał szerszego zakresu.
